CORONA DAYS

Corona’nin Getirdikleri – 3 (Zaman Kapsülü)

From: Mirey / Dec. 26th, 2020

Evet, yine Corona! Son 9 aydır hayatımızı yönlendiren bu süreci yok sayamam ki! Daha önce de bahsettiğim gibi, Corona bize başka şeylere bakmayı öğretti. Mesela evimize, kendimize, çekirdek ailemize…

Hiçbir zaman “çocukları deli gibi meşgul edeyim, hep dolu olsunlar; sıkılmasınlar” kafasında bir anne olmadım. Seçtiğimiz aktiviteleri de keyifle, sindire sindire yapmak taraftarıydım. Corona ise bir anda elimizdeki az sayıdaki faaliyet zamanlarını – okul da dahil – iptal edince gerçekten evin içinde kala kaldık.

İlk aklıma gelen alternatifler, tabii bol bol elişi aktiviteleri, ileri seviye mutfak hünerleri (ki bu mutlaka başka bir yazı konusu olabilir), kutu oyunları ve bilumum kart oyunları oldu.  Oynanması için 4 kişi gereken “Okey” ve “Kanasta” hemen gündeme alındı ve Orli’ye de öğretildi. Şaka bir yana, Okey’i hiç fena oynamıyor artık.

Texas Holdem poker denemeleri…

Sonra kendi çocukluğuma döndüm. “Biz nasıl vakit geçiriyorduk?” Okul arkadaşlarımla her gün elden ele dolaştırdığımız anket defterleri geldi aklıma. Boş boş onlarca soru! Her haftasonu birinin defterini alır, soruları cevaplardık. Acaba çocuklara bu sorulardan hazırlasam, onlara ileride bir tatlı anı bırakır mıydı? Albi’nin gözleri parladı, bu fikri duyunca. Hatta fikrimi bir adım ileri götürüp “zaman kapsülü” hazırlama projesini geliştirdi. Zaman kapsülümüzde benim anket sorularım yanısıra hepimizin kendimize yazdığı ve 15 yıl sonra okuyacağımız mektuplar da yer alacaktı. Orli, başka nesneler de eklemek istedi. Resimlerimizden birkaçını ve biraz da para koyduk. Zaman kapsülümüzü gerçekten açmayacağımıza söz verdik. Önceleri çok kolay gibi görünmüş olsa da anket sorularını hazırlamam, kendimize mektuplar yazmamız, herkesin anket sorularına cevap yazması, zaman kapsülünün nereye saklanacağı epey kapsamlı bir hale dönüştü ve bizi birkaç gün oyaladı. Hem vakit geçirmiş olduk, hem de gelecek için güzel bir hatıra hazırladık kendimize. Kapsülü saklama işi, Albi’nin sorumluluğuydu. Gerçekten nereye koyduğunu bilmiyoruz. Umarım sakladığı yeri unutmaz ve bu blog yazısı da öyle bir kapsül hazırladığımızı ona hatırlatır.

Aslında bu proje, bir yenisini daha doğurdu hemen arkasından. Kendimizi kameraya çekip günümüzü anlatmaya başladık. Corona bizi sıkmasın diye (!) ve aslında her günü farklı yaşadığımızı hissedelim diye (!) ve galiba yine geleceğe bir iz bırakalım diye (!) oluşturduğumuz yeni projemiz. Evimizin değişik yerlerinde, her günün sonunda 3-5 dakikalık kısa videolar çekmeye başladık. Corona günlerimizi saydık, bazen dünyadan haberler veya vaka sayıları verdik, bazen neler yaptığımızdan bahsettik, bazen sadece doğal bir sohbetimizi çektik.  66 günümüzü kayda almayı başarmışız. Virüs biraz hafifleyince, özellikle yaz aylarında, epey bir ara vermişiz. “Corona Days” adlı video çalışmamıza geri dönme vakti sanırım bu aralar yine geldi.

Bu günleri uzun bir sure unutmayacağımız kesin. Ama hazır vakit bolken, yaşadıklarımızı biraz daha detaylı ileriye taşımak, blog yazılarımızla ve videolarımızla kayıtlar yaratabilmek güzel bir fikir, değil mi?

Comments

Tali Bahar
27 December 2020 at 7:57 AM

Zaman kapsulu super fikir?? ileride neler dusunmusum, hissetmisim diye acip bakmak cok ilginc olacaktir. Corona surecinde tum ailenin Liora’yla yaptigim mektuplasma saatleri geldi aklima yaziyi okurken. Herkesle zoom uzerinden 1saat tek tek resim yapip, mektup yazip ve sonra bunlari birbirimize gondermek…mektuplari sadece aradan 2-3 ay gecince bile acip, o ani yasamak super olmustu..bunu bir de 15yil sonra zaman kapsulunden cikanlarla dusununce muhtesem olur eminim.
Corona gunleri cok ilgincti(hala da oyle) ama yillar sonra cocuklar bu gunleri nasil hatirlayacaklar, nasil tanimlayacaklar merak ediyorum.



Mirey
27 December 2020 at 9:11 AM

Korona’nin getirdikleri serimde Zoom ayri bir konu olacak ve Liorayla yaptigimiz saatleri de yazacagim izninizle??



SÜZET
30 December 2020 at 2:36 AM

Ah bu korona neler actin basimiza.cocuklarimla,torunlarimla aramiza girdin..ne planlarimiz vardi..ama artik plan devri bitti.gunluk yasiyoruz..iyiki bu telefonlar varki bizi bir nebze birbirimize yakinlastiriyor..dokunamasakta,kokliyamasakta hic degilse gorusiyoruz..bunada sukur demekten baskA caremiz yok…
Bu arada korona sanatsal faaliyetlere zaman arttirmaya vesile oldu..guzel dusunelim ki evren guzellikleri bize versin..hadi supersiniz yazmaya devam…



Robi
30 December 2020 at 11:10 AM

Tünelin ucunda ışık göründü. Bu günler de geçecek; sonra eski bir anı olarak hatırlayacağız.



Comments are closed.